Afgelopen woensdagavond at ik mijn bordje niet leeg.
En dat terwijl ik normaal gesproken alle restjes wegwerk.

Donderdag zag vrouwtje dat ik wel wilde eten,
maar dat toch niet deed.
Ook was ik sloom en te warm, dus hop naar het spreekuur.
Er heerst keelontsteking en bij mij was het knalrood.
Ik had 40,1 koorts en droogde al wat uit.
Een hele batterij aan prikken en ik gaf geen kik.
Weer thuis ging het al ietsje beter en at ik drie brokjes ofzo.
Moest ‘s avonds ook enorm plassen van al dat vocht.
De volgende ochtend ging het veel slechter met me.Dit kon niet alleen een keelontsteking zijn.
Het leek meer op wat ik 2 jaar geleden ook al eens had.Vrouwtje zocht op wat ik toen voor medicijn kreeg
en maakte een afspraak voor later die dag.
Inmiddels 40,6 en ook weer uitdrogingsverschijnselen.
Een prikje (goed voor 4 dagen) en hopen dat ‘t weer zou helpen.
Voor mijn bestwil kreeg ik regelmatig onder dwang vocht en voer.
Dat voelde voor ons beide echt als poesje-pesten.Gelukkig ook steeds pijnstiller en vandaag knapte ik ietsje op.
Ik kreeg zelfs een bakje slagroom, maar het bleef bij een paar likjes.
Gedurende dag ging het steeds iets beter.

En zoals bij ziek zijn en opknappen hoort, at ik wat grasjes.
Kreeg weer interesse voor mijn omgeving.
En hoef ik morgen geen pijnstiller meer.
Ik ben toe aan een wasbeurt,
is al dagen achterstallig,
Bibi